Za chwilę ujrzymy filmowe gwiazdy na długim, czerwonym dywanie.
W tym roku ponownie zagości na nim Anna Fritz,
kobieta pełna czaru, stylu i elegancji.
Oto i ona. Jak zawsze wygląda olśniewająco.
Jej kreacja należy do najładniejszych.
Jej ostatnia rola była fenomenalna. Z pewnością dostanie kolejną statuetkę.
Anna Fritz jest magiczna. Nie da się jej nie lubić.
Anna Fritz pojawiła się na czerwonym dywanie ze swoim nowym partnerem.
Stanowią oni najbardziej urodziwą parę w przemyśle filmowym.
Jesteśmy dumni, że zjawiła się w Cannes.
Powitała nas uśmiechem.
Współpracowała z Woodym Allenem, Almodovarem, Sofią Coppola...
Pojawi się nago na stronach "Essence"...
Jej sukienkę zaprojektował Pau Balaguer...
Wolne chwile spędza na jachcie i w sportowych autach.
Zawsze znajduje czas dla swoich fanów i wielbicieli.
Jest wyjątkowa.
Ma w sobie coś, co czyni ją unikalną. Nie chodzi tylko o jej urodę, spojrzenie...
Aktorka Anna Fritz została znaleziona martwa w łazience podczas prywatnej uroczystości.
Sekcja zwłok wyjaśniająca przyczynę zgonu zostanie przeprowadzona jutro rano.
W celu uniknięcia społecznego zainteresowania,
nazwa szpitala, do którego przewieziono ciało, nie zostanie ujawniona.
Ta tragiczna informacja zszokowała cały świat.
CIAŁO ANNY FRITZ
Ale tu beznadziejnie.
To jest szpital. Czego oczekiwałeś?
Dobry wieczór.
Może pani poprosić tu sanitariusza Pau?
Dzięki.
Przeleciałbyś Chinkę?
- Którą? - Obie.
Chinki nie mają cycków.
To byś je jej sprawił.
Za 3 tysiące euro miałaby zajebiste cycuszki.
- Chinki są bardzo posłuszne. - Jasne.
Mam kumpla, który zafundował Chince biust.
To bardzo uległe laski. Nadrabiają tym braki w urodzie.
Wreszcie jest.
- Co tam? - Siema.
Co tu robicie?
Wpadliśmy sprawdzić, czy masz więcej fotek.
Żartuję.
Powinieneś się wyszaleć. Idziesz z nami na imprezę?
- Nie, pracuję do północy. - Czyli jeszcze pół godziny.
- Wciągniemy po jednej? - Ja tu pracuję.
- Tylko jedną. - Nie.
- Nie daj się prosić. - Powiedziałem coś.
Kurwa, no dobra. Tylko szybko.
Co tu jest?
Nie dotykaj. To odpady.
I przyprowadziłeś nas tu? Ale tu jebie.
W każdej chwili możecie odejść.
Do dzieła.
- Schowaj butelkę. - Wyluzuj.
- Miała być tylko kreska. - Chcę się rozgrzać przed imprezą.
Jasne, ale jestem w pracy.
Nie wiem, czy chcę iść na imprezę.
Co z tobą? Ostatnio nigdzie nie wychodzisz.
Będą tam cipki. Już ich nie lubisz?
Jutro muszę wcześnie wstać.
Czeka na mnie papierkowa robota i dziewięć autopsji.
- Poszukaj innej pracy, stary. - Po co? Ta mi się podoba.
Jestem tam sam, nikt mi nie przeszkadza.
Zdrowie Anny Fritz. Niech spoczywa w pokoju.
Dosyć. Idziemy.
Zaczekaj.
Do jasnej cholery, Ivan!
Nie możemy tu stać.
- Masz jeszcze jakieś fotki? - Nie.
- Założę się, że sfotografowałeś ją całą. - Nie.
Jasne, zrobiłeś wyłącznie zdjęcie twarzy.
Tak, to które wam wysłałem.
- Na pewno rzuciłeś okiem na cycki, zboku. - No tak.
A wy byście nie zerknęli?
- Nadal tu leży? - Do jutra.
Jest w kostnicy. Chcecie tam pójść?
- Idziemy. - Bez jaj.
Ivan?
Ivan, kurde.
Dajcie spokój.
Na pewno chcecie tam pójść?
No jasne. Gdzie ta kostnica?
W piwnicy.
- Ivan, jest już 23:30. - Idziemy.
- Chcesz tu zaczekać? - Kurwa.
Tędy.
Kurwa, totalny labirynt.
I po co to? Żeby zmarli nie uciekli?
Osoby z zewnątrz nie mają tu wstępu.
Jeśli ktoś nas zobaczy, to zachowajcie spokój.
Powiem, że się zgubiliście i prowadzę was do wyjścia.
Ivan! Ryzykuję pracą.
Dobrze już, dobrze.
To tutaj.
- Zwariowaliście? - Otwieraj.
Ja tu zaczekam.
Nie możesz tu stać. Wchodź do środka.
I co o tym myślicie? Podoba wam się moje biuro?
- Wychodzę. - Nawet nie próbuj.
- Javi... - Co powiemy, jeśli ktoś nas tu złapie?
Że się zgubiliśmy? Chodźmy stąd.
Gdy ktoś ma tu przyjść, to mnie informują.
Gdzie Anna Fritz?
Javi.
Gotowi?
Słuchajcie...
Nigdy nie widziałem martwego człowieka.
Mam ciarki.
Zobaczysz, że nawet nie wygląda na martwą.
- Kurwa! - Ty kutasie!
Powaliło cię?
- Co za debil. - Idiota.
Nie leć w chuja.
Gdzie ona jest?
Zakryj to, kurwa.
Dobrze, teraz na poważnie.
Podejdźcie tu.
Jasna cholera.
- Nie wygląda na martwą, prawda? - Nie.
Leży tu raptem od kilku godzin.
- Co robisz? - O kurwa.
Ivan.
Nie wierzę. Pieszczę cycki Anny Fritz.
Dotknij ich. Zaufaj mi.
- Zimna. - A czego się spodziewałeś?
- Na pewno nikt tu nie przyjdzie. - Do północy na pewno nie.
- Walnijmy po kresce. - Ja tu nie wciągam.
Tylko jedną.
Dosyć. Chodźmy stąd.
- Chcę pójść na imprezę. - Jest jeszcze wcześnie.
Pau ma tu randkę.
- Masz tu jeszcze jakieś dziewczyny? - Nie dzisiaj.
Połowa Hiszpanii chciałaby ją przelecieć, a my mamy ją tu nagą.
Jasna cholera.
Podoba ci się? Już cię nie odpycha?
Jest idealna.
Ma gorące ciało.
Jak to jest pieprzyć martwą kobietę? Pewnie ciężko włożyć kutasa, co?
Trzeba użyć śliny.
Skąd wiesz?
Wagina jest taka sama, jak u żyjącej.
Z tą różnicą, że nie jest wilgotna i nie ściska penisa.
- Próbowałeś tego? - Nie.
Dziwię ci się.
Gdybym tu pracował i przywieźliby taką laskę...
To dzieje się w wielu szpitalach, ale ciężko kogoś przyłapać.
I nigdy niczego nie próbowałeś?
Tylko nikomu nie mówcie.
Pewnego razu przywieźli tu zarąbistą dziewczynę.
- Ile miała lat? - 17 albo 18. Była prześliczna.
Mam zdjęcia.
Przeleciałem ją.
- Pieprzysz. - Przysięgam.
Dlatego nigdzie nie wychodzi. Tutaj żadna mu nie odmówi.
Czyli wystarczy użyć śliny?
A Anna?
- Przeleciałeś ją? - Nie.
Bzykałeś jaką przypadkową pannę, ale Annę Fritz nie?
Na pewno chciał to zrobić po naszym wyjściu.
A może wszyscy ją bzykniemy?
- Jasne, zróbmy jej też bukkake. - Mówię poważnie.
- Nie ma mowy. - Nie bądź taki delikatny.
Chodźmy na imprezę. Będą tam laski, które same robią się wilgotne.
Ale nie będą Anną Fritz.
Przelecę ją.
- Ivan? - No co?
- Wychodzimy, jesteś pijany. - O co ta afera?
Nie zrobimy jej krzywdy. Przecież nie żyje.
- Nie wkurwiaj mnie. - Rób, co chcesz.
- Na pewno nikt tu nie przyjdzie? - Na pewno.
Będziecie tu stać i gapić się jak maminsynki?
- Wychodzę. - Zaczekaj. Chodź tutaj.
On jej nie przeleci.
Ma mnie za idiotę.
Jaja sobie z nas robi.
Chce mieć z ciebie polewkę, a mnie wkurwić.
Nie jest w stanie przelecieć martwej kobiety.
Wygląda na to, że jest.
Skurwysyn! Przecież to zwłoki!
Kurwa! Dlatego chciał tu przyjść.
Nie wierzę w to.
Porządnie ją bzyka.
Nic mi nie mów. Nie chcę wiedzieć.
Na samą myśl robi mi się niedobrze.
Skończył.
I jak?
Zajebiście.
Spróbujcie. Warto.
Idę.
Pau, do cholery!
Musisz ją bzyknąć. Nie wiesz, co tracisz.
Ona jest martwa! Pieprzyłeś martwą kobietę!
Udawałem, że jest pijana.
Wystarczy, że Pau robi takie rzeczy, ale ty?
- To było niezwykłe doświadczenie. - Kurwa, nie wątpię!
Skąd wiesz, skoro nie spróbowałeś?
Przeleć ją. Może wtedy wyluzujesz.
Wyobraź sobie, że umiera twoja siostra i ktoś pieprzy.
Kto miałby ją pieprzyć martwą, skoro nikt nie chce, gdy jest żywa?
Javi, to tylko zwłoki. Nawet jej nie znamy.
Nie wiem, co tu z wami robię.
Zaczekaj, aż Pau skończy, to pójdziemy na imprezę.
- Kreskę? - Beze mnie.
Co się stało?
Ona żyje. Otworzyła oczy.
- Co ty pieprzysz? - Kurwa, spójrz na nią.
Co teraz?
Spokojnie. Przynieście wodę!
Co z wami?
Halo?
Pamiętasz, w jaki sposób się obudziłaś?
To woda. Spokojnie.
Co robimy? Zabierzemy ją na górę? Zawołamy lekarza?
Zimno ci?
Zaraz wrócę.
Jesteś pewien, że cię widziała?
- Skąd wiesz? - Widziała mnie, kurwa!
- A jeśli nie wie, co robiłeś? - Nie pierdol!
Pomogę ci. Tylko to znalazłem.
Nie wiem, jak to się zakłada.
Zawiążę tutaj.
Możemy porozmawiać?
- Pau, zabierzesz ją stąd? - Zaczekaj chwilę!
- Pomyślmy nad tym. - Nad czym?
- Co to? - Cholera, ktoś idzie.
- Kto? - Nie wiem, pewnie sanitariusz.
- Musimy się schować. - Gdzie?
Tutaj!
- Co robisz? - Powiemy im później!
Dlaczego nie teraz?
Co za różnica? Teraz najważniejsze, żeby nas nie znaleźli!
Tutaj... Tutaj... Tutaj...
Przepraszam...
- Co ty wyczyniasz? - Nie dotykaj mnie!
Możemy chwilę porozmawiać?
Nie ma o czym. Ożyła przy Pau.
To zajmie tylko chwilę.
- Nie zostawiaj mnie. - Zaraz wrócę.
Czego chcesz?
A jeśli dowiedzą się, że ją zgwałciliśmy?
Myśleliście, że nie żyje. To nie jest gwałt.
Przelecieliśmy ją. Nie rozumiesz?
Pau i ja będziemy skończeni.
Ona jest sławna. Będą o tym trąbić w telewizji, w gazetach.
Widziała mnie.
Kurwa... Moi rodzice...
Ona nie jest tego świadoma. Nie wie, gdzie jest.
- Nie wie, co jej zrobiliście. - Wie.
Wszystko zrozumie i o wszystkim powie.
No to macie pecha! I co z tym zrobicie?
- Wszyscy myślą, że nie żyje. - No i?
Ona dla wszystkich jest martwa.
Jej rodzina, społeczeństwo, wszyscy są przekonani, że nie żyje.
- Chcesz ją zabić?! - Jeśli to zrobimy...
- Rozum postradałeś?! - Posłuchasz mnie! Nikt się nie dowie.
- Nie będę o tym dyskutował. - I co zamierzasz?
Chcesz, żeby wyszło na jaw, że ją zgwałciliśmy?!
I z tego powodu chcesz ją zabić?
- Javi, ona była martwa. - Ale teraz żyje.
- Nie wiedzieliśmy! - To teraz wiecie!
- Pomyśl o nas. - O was?
Pau, pomóż mi ją stąd zabrać.
Łatwo ci mówić, bo ty nic nie zrobiłeś.
Ale Pau i ja?
To już wasz problem.
Co byś zrobił, gdybyś też ją przeleciał?
Pozwoliłbyś zrujnować sobie życie?
- No co byś zrobił? - Odejdź!
- Dokąd idziesz, skurwielu? - Odwal się!
- Pau i ja trafimy do więzienia! - Co mi do tego?
No jasne, miej to w dupie! Javi, proszę cię!
Pierdol się!
Chcecie, żebym ją zabił?!
Zejdź mi z drogi!
Nikt stąd nie wyjdzie.
Zabierz mnie stąd, proszę.
Zabiorę cię.
- Javi, proszę! - Jeszcze raz mnie dotkniesz, a oberwiesz.
- Cholera! - Co jest?
Zamknięte.
Dlaczego?
Sanitariusz musiał je zamknąć, gdy przywiózł zwłoki.
Klucze!
Pau, gdzie masz te pieprzone klucze?
Zostały na zewnątrz.
- Otwórzcie! - Zamknij się!
- Odwal się! - Przestań!
Przegiąłeś!
Ivan!
Ivan, przestań!
Javi?
Javi, nic ci nie jest?
Oddycha, ale stracił dużo krwi.
Przynieś coś do zatamowania.
Przepraszam. Wybaczysz mi, stary?
Musimy go zabrać do lekarza.
Jest stąd jakieś inne wyjście?
Mogę po kogoś zadzwonić.
Schowamy ich tu, a ty zadzwonisz po pomoc.
Gdy otworzą drzwi, przeniesiemy Javiego w miejsce, gdzie go znajdą.
Pomóż mi.
Javi?
Żyjesz?
Javi, odpowiedz!
Słyszysz mnie?
Traci dużo krwi.
Przywieź ją tu!
Ja nie chciałem. Wiesz o tym, prawda?
Bardzo cię przepraszam. To był wypadek.
Javi?
- Musimy posprzątać. - No to sprzątaj!
Zostawimy cię przy wejściu. Szybko cię tam znajdą.
Na pewno będą zadawać pytania.
Powiesz, że ukradli ci portfel. Później ci go oddam.
Byłeś sam. Paua i mnie z tobą nie było.
Javi, posłuchaj mnie! To ważne!
Piliśmy w parku.
Nie chciałeś iść na imprezę, więc mnie zostawiłeś.
Resztę możesz wymyślić sam.
Zostałeś pobity, doszedłeś do szpitala i straciłeś przytomność.
Coś wymyślisz. Ufam ci.
I ani słowa o niej, jasne?
Wiesz, że ja bym to dla ciebie zrobił.
Trzymaj się.
Ile czasu zajmie im dojście tutaj?
Pięć minut od momentu, gdy ich powiadomię.
Przepraszam.
Sprowadzę pomoc.
Nie ruszaj się.
- Kiedy przyjdą? - Lada chwila.
Kiepsko z nim.
Javi! Obudź się!
Niedługo się tobą zajmą. Ktoś nam otworzy drzwi.
Wytrzymaj. Nie zamykaj oczu.
On się wykrwawi.
Zamkniesz się czy mam cię zmusić?
Pau?
Ratunku!
Dobry wieczór.
Czemu siedzisz tu zamknięty?
Jakiś idiota z nocnej zmiany mnie zamknął.
- Fatalnie wyglądasz. - Miałem kiepską noc.
Chodźmy. Powinienem już być w domu.
- A co z Anną? - To znaczy?
Anna Fritz, ta aktorka. Leży tutaj, prawda?
Tak.
Chodźmy.
A krzycz sobie, pieprzona szmato!
Javi, załatwione. Zabieramy cię stąd.
Javi!
O cholera!
On nie żyje.
Cholera!
Ivan?
Nie żyje.
Robiłem mu masaż serca.
Nawet, gdybyśmy zabrali go na górę, to na nic to by się zdało.
Było z nim kiepsko.
Nic nie mogliśmy zrobić.
Czeka nas dożywocie.
Nie...
Wyniesiemy go stąd. Wrzucimy do kontenera na śmieci.
Do roboty.
Nie macie już dosyć?
Zabierzcie mnie stąd, proszę. Nic nikomu nie powiem.
- Skąd mamy mieć pewność? - Idziemy.
Nie rozmawiaj z nią. Ignoruj ją.
- A jeśli ona faktycznie nic nie powie? - Ja pierdolę!
Dlaczego miałaby nie mówić? Rozpowie wszystko.
Nasza przyszłość zależy od tego, co teraz uczynimy.
Jeśli nie będziemy silni, będziemy za to płacić do końca życia.
Pau...
Zabiliśmy Javiego.
Dostaniemy za to 30 lat. Ona trzyma nas w szachu.
Ty go zabiłeś.
A ty przy tym byłeś.
Zostaniesz skazany za współudział.
Chcesz resztę życia spędzić w więzieniu?
Chcesz, żeby twoi rodzice wiedzieli, że pieprzyłeś martwą kobietę?
Naprawdę tego chcesz?
- Odpowiedz. - Nie.
Wiesz, co musimy teraz zrobić?
No powiedz. Wiesz?
- Na pewno jej nie zabijać. - Masz lepszy pomysł?
Musimy to zrobić.
Co zrobimy z ciałem Javiego?
Którędy możemy je stąd wynieść?
Wyjściem ewakuacyjnym.
Ale najpierw zajmiemy się nią.
Ty suko!
- Co się dzieje? - Próbowała zadzwonić.
Zadzwoniłam do taty.
- Sprawdź, czy to prawda. - A jak myślisz, co robię?
No i?
- Mamy przejebane. - Dodzwoniła się?
Sprowadzi pomoc. Przyjdą po mnie.
Powiedziałam mu, że się obudziłam.
Co robimy?
Zadzwoniła z jego komórki. Nic już nie zrobimy.
To koniec.
Zabieramy ją na górę.
Zadzwonię do mamy. Chcę, żeby dowiedziała się tego ode mnie.
To komórka Javiego.
- Kto to? - Numer nieznany.
Halo?
Tato!
Kto mówi?
Na pewno z tego numeru?
I nikt się nie odezwał?
A co za różnica, jak się nazywam?
Ty szmato!
- Nikomu nie powiem! Proszę! - Już ci wierzę! Zawracamy!
Ratunku!
Prawie ci się udało.
Muszę przyznać, że świetna z ciebie aktorka!
Jesteście skończeni, skurwysyny!
Zamknij się!
A ty jesteś martwa. Martwi nie mówią.
Przestań już.
Nie dziwię się, że zgwałciłeś zwłoki. Jesteś odrażający!
Jeśli jeśli raz cię usłyszę,
to zerżnę cię tak, że cię rozerwę!
Ivan!
Czyli tak jak lubię.
Nie traćmy czasu.
Pójdę po kontener na ciało Javiego.
Wiesz, gdzie go znaleźć?
- Tam, gdzie staliśmy? - Tak.
A co ja mam robić?
Zwiąż ją.
Pau.
Nie słuchaj go.
Jeśli będziesz robił to, co każe, to skończysz w więzieniu.
Nie jesteś mordercą.
Prawda?
Pau, nie jesteś mordercą.
Nie pomagaj mu mnie zabić. Nie możesz tego zrobić.
Żyję dzięki tobie. Nic nie powiem, przysięgam.
Pau...
Proszę.
Zabierz mnie stąd i będziesz mógł odejść. Niczego nie zrobiłeś.
Proszę.
Na którym to piętrze?
Kontenery!
Na zerowym.
Wiążesz ją czy nie?
Pau, zabierz mnie stąd!
- Proszę! - Nie mogę.
Zwiążę cię.
Przykro mi. Wiem, że wyglądamy na potworów.
Nie chcieliśmy nikogo skrzywdzić.
Chciałem tylko pochwalić się tym, że leży tu znana osoba.
Pau, proszę, zabierz mnie stąd.
- Przykro mi, nie mogę. Ivan... - Ivan jest mordercą!
Zabił Javiego.
To był wypadek.
Udusił go pod twoją nieobecność. Widziałam to.
Nie miał zamiaru zabrać go na górę.
Okłamał cię.
Całą winę zrzuci na ciebie.
- Nie mogę ci zaufać. - Zabierz mnie stąd, proszę.
- Nic nie powiem. - Już raz nas okłamałaś. Nie mogę ci ufać.
Mówiłam ci, że w nocy też jest dużo roboty.
Jeszcze dwie godziny i do domu. Już nie mogę się doczekać.
A ja nie mogę się doczekać łóżka.
Ja jeszcze zjem kolację. Kurczaka w musztardzie.
Będziesz robiła jedzenie o tej porze?
Nie, mam już zrobione. Jutro przyjeżdża rodzina mojego męża.
Do tego dwie łyżeczki musztardy. Trzymasz 10 minut i gotowe.
Jest przepyszne.
Chodźmy.
Jutro przyniosę ci kawałek, jeśli cokolwiek zostawią.
Pau!
Idioto, ona uciekła!
- Dlaczego spuściłeś ją z oka?! - Była związana.
Idź tędy!
Nie, proszę!
Zostaw mnie!
Myślisz, że jesteś taka cwana? No to przegięłaś.
Masz przejebane.
Tutaj! Mam ją!
Mam tego dosyć. Zakończmy to.
Dobrze?
- Co z tobą? - Zabiłeś Javiego.
Wiem, ale dlaczego teraz do tego wracasz?
Udusiłeś go, gdy mnie nie było.
- Co zrobiłem? - Powiedziała mi o tym.
A ty jej uwierzyłeś?
Chce cię nastawić przeciwko mnie.
Nie słuchaj jej.
Czyli udusiłem Javiego?
To ty zasługujesz na śmierć, za to że jesteś taką suką!
Byłaś już martwa i będziesz ponownie!
- Jak chcesz to zrobić? - Nie wiem.
Czymś, co nie zostawi śladów.
Tabletkami.
Jakimi tabletkami?
Jesteśmy w szpitalu. Muszą tu jakieś być!
Po spożyciu minie kilka godzin, zanim ona umrze.
No to poduszką. Gdzie je trzymacie?
Na górze. Nie mogę tam pójść.
No to pościelą.
Jak?
Ja nie.
- A dlaczego ja? - To twój pomysł.
No jasne. A gdy nas złapią, ja będę miał dwa morderstwa,
a ty żadnego.
Ty to zrobisz.
Nie jestem mordercą.
A ja jestem?
Dla ciebie nie będzie to takie trudne.
Nie będzie trudne?
No to zróbmy razem.
Cholera, ona sika.
Aż przestanie oddychać!
Już!
Koniec.
Nic więcej nie zrobimy.
Wstawaj. To jeszcze nie wszystko.
Chcę w końcu stąd wyjść.
Pomóż mi.
Chodźmy po Javiego.
Wywiozę go.
Zostaw wszystko tak, jak było. Żadnych śladów.
- I wyczyść ją. - Dobrze.
Udawaj, że nie żyjesz.
Bądź cicho.
- Co jest? - Nic.
Idziemy. Wszystko już zrobiłem.
Niczego nie zapomnieliśmy?
Nie, wszystko posprzątałem. Chodź.
No nie wiem.
Mam wrażenie, jakbym czegoś zapomniał.
- Porządnie ją wyczyściłeś. - Tak.
Chodźmy.
Wyjdziemy przez parking.
- To najbezpieczniejsza droga. - Tak.
No więc...
Już po wszystkim.
Co jest?
Cholera, moja wizytówka.
- Dokąd idziesz? - Zostawiłem ją w kostnicy.
No i co z tego? Jutro ją zabiorę.
Jak to, kurwa, "no i co z tego"?
Zaczekaj!
A więc tego chciałeś?
Powiadomić policję i powiedzieć im, że wszystko zrobiłem ja?
Ty skurwielu!
Uknułeś z nią spisek!
Chciałeś się z tego wywinąć, ale się nie udało!
Nie wykiwasz mnie!
Chcesz pójść do więzienia?! Zajebiście! Mam to w dupie!
Chciał wyjść! Już wychodziliśmy...!